Beste dansers,

“Social distancing” of “social physical distancing”?
Inmiddels zijn wij een aantal weken verder en wennen wij langzaam aan “social distancing”. Ik zou het zelf liever “social physical distancing” willen noemen. Want nog nooit heb ik mijn sociale contacten zo goed kunnen onderhouden nu ineens de sneltrein is gestopt. Weliswaar zijn de contacten digitaal of telefonisch maar niet minder waardevol.
Nu ben ik zelf fysiek ingesteld: mensen zien en aanraken, hun emotie zien en voelen. Daarom dans ik al mijn hele leven. Het spel van emotie omzetten in gezamenlijke beweging. Anderen laten voelen wat de passie van (in mijn geval) salsa is. En dat is wat ik nu mis. Het fysieke, directe contact. Energie voelen, vibraties voelen, sfeer voelen. En ik denk dat jullie dat ook missen.

Een sneltrein die is gestopt
In 1992 werd ik in de armen geduwd van Leo Martina, tijdens een salsa avond in café De Tregter. Er was direct een onbeschrijflijke chemie. Een jaar later stapte ik in de salsa trein: Leo werd mijn danspartner in de groep Crema Exotica, in 1994 begon ik les te geven voor Dos Bailadores en in 1995 gingen Leo en ik samen verder met de dansschool. Een jaar later gaf ik mijn baan op. Ik dacht meer tijd te krijgen, doordat ik alleen nog met salsa bezig was. Niets was minder waar: er volgden extreem drukke jaren. Dagelijks lesgeven, optredens in binnen- en buitenland, bedrijfsopdrachten, uitbreidingen met vestigingen van Dos Bailadores in de Randstad, gedwongen verhuizingen, economische crisis en toen ineens stond de trein in 2015 heel even stil. Leo was ziek en zou niet meer beter worden.
Wij zijn nu 5 jaar verder en ik ben niet uitgestapt. De trein raasde door. Weer verhuizen en vorig jaar zomer ben ik maanden bezig geweest met het ontruimen van de locatie op de Perzikweg en het herbeleven van al die intense jaren. Een nieuw begin bij het Leids Danscentrum deed mij kortgeleden volmondig zeggen: ik ben weer blij. Ik geniet eindelijk weer van salsa. Ik geniet van de mensen die weer genieten. Want dat is waar het om draait: positieve energie gecreëerd door ons allemaal, verbinding.

Tussenstop en bewustwording
Deze hindernis (tussenstop), het Corona virus, had ik niet aan zien komen.  De eerste week zat ik in een soort roes. Alle emoties gingen door mij heen. Ik had keihard gewerkt om het nieuwe seizoen voor te bereiden. Wij zouden dit keer maar een heel korte pauze hebben. En nu ineens stond alles stil. Voor hoe lang? En hoe nu verder?
In de tweede week realiseerde ik mij dat er aan de noodrem is getrokken. De dansschool en ikzelf zijn verplicht tot stilstand gekomen. Iets wat ondenkbaar leek. Mijn vechtlust en overlevingsdrang deden mij al snel het negatieve gevoel omdraaien naar een positief gevoel.
Ik moet stoppen met rennen, goed voor mijzelf zorgen. Leren leven in het nu. De ontstane chaos in mijn huis, door jarenlang rennen en vliegen, wegwerken.
Ik realiseer mij dat dansen mijn leven moet verrijken en geen vlucht mag zijn.
Altijd anderen gelukkig maken, is wat mij gelukkig maakt. En weglopen voor mijzelf? Dat kan nu niet meer en ik gebruik deze periode dan ook om, al gaat de trein straks weer rijden, anders in het leven te gaan staan.
Het is daarom dat jullie vanuit Dos nog niet structureel online lessen of ludieke acties zijn tegengekomen. Natuurlijk ben ik wel aan het onderzoeken en ook in overleg met andere dansscholen. Maar het is voor mij en de dansschool van groot belang om deze periode te gebruiken voor een time out en bewustwording. Ik hoop ook dat jullie hetzelfde doen mits mogelijk.

Dansen en 1,5 m economie
Elke week luister ik naar de persconferentie van premier Rutte. Nu heeft hij voorlopig een 1,5 m economie afgekondigd. Dat is voor partnerdansen natuurlijk een lastig verhaal. Vandaar ook dat het moeilijk te bepalen is, wanneer wij weer kunnen gaan dansen als vanouds. Dat maakt het plannen van een nieuwe start ook lastig op dit moment. Ik bekijk het van week tot week. En ik houd jullie vanzelfsprekend op de hoogte.

Gezondheid en dansen
Nu blijkt maar weer dat gezondheid een groot goed is. Ik hoop dan ook dat iedereen zoveel mogelijk thuis blijft, indien dat kan. En ik wens alle dansers die werken in de gezondheidszorg of andere vitale beroepen heel veel kracht toe. Maar ook degenen die hun baan zijn kwijt geraakt of van wie het bedrijf in zwaar weer is gekomen, wens ik vooral veel geestkracht toe.
Heel bewust ben ik mij van het feit dat geestelijke gezondheid heel belangrijk is. En dat voor velen het gemis van de dansschool, vrienden, familie en collega’s een negatieve invloed kan hebben op je geest. Koester al het moois in je leven.
Dansen is mijn leven. Nu de pauze knop is ingedrukt, realiseer ik mij dat des te meer. Het dansen zal alleen maar intenser worden. Nu even geduld en wij kunnen straks veel meer genieten.

“HET DANSVIRUS OVERLEEFT HET CORONA VIRUS”, zo schreef een cursist.

STAY HEALTHY AND HAPPY!

Fijne Paasdagen,

Monique Struch
eigenaar Dos Bailadores

X